Książka ukazuje z punktu widzenia antropologii kultury, gry ze światem, czytelnikiem i kulturą, jakie w swej twórczości prowadzi Witold Gombrowicz. W czterech rozdziałach przedstawiono: literackie mity Gombrowicza, inicjacje w "Ferdydurke", symbolikę w "Ślubie", polemikę z tradycją i kulturą narodową w "Trans-Atlantyku".

Marcin Kępiński, adiunkt w Zakładzie Antropologii Kulturowej Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Łódzkiego. W 2004 roku obronił pracę doktorską pod powyższym tytułem, której promotorem była prof. dr hab. Ewa Nowina-Sroczyńska. Publikuje w czasopismach naukowych: "Kultura i Społeczeństwo", "Kultura i Historia" (wersja internetowa), "Barbarzyńca" i w portalu internetowym www.humanista.pl, dziedzina: kulturoznawstwo.

"Dokonując antropologicznego rozbioru mechanizmów gier Gombrowicza z kulturą [autor] odsłania prowokacje pisarza, ośmieszane przez niego tradycyjne wzory kulturowe, kulturowe konwencje, tym samym ujawniając umowność wszelkich ludzkich zachowań i możliwość odwracania całego społecznego ładu. Pokazuje, jak Gombrowicz śmiejąc się z tradycyjnych wzorów kulturowych, jednocześnie czyni je integralnym i ważnym składnikiem kultury".

dr hab. prof. UŁ Grażyna Ewa Karpińska, Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Łódzkiego

"Marcin Kępiński szczegółowo przekodował sytuacje literackie dotyczące autorskiej autokreacji (za pomocą kategorii błazna). Świat przedstawiony w "Ferdydurke" został zinterpretowany w kategoriach inicjacji i obrzędu przejścia. dramat "Ślub" okazał się rytuałem władzy (analogia do postaci kapłana i króla) i karnawałowym dyskursem ustanawiania tejże. "Trans-Atlantyk" to demityzacja wzorów tradycji, historii i romantycznej wizji narodu. Autor rozprawy wykazał się dużą erudycją. Jego analizy są drobiazgowe, precyzyjne, erudycyjne. Zabieg przekodowania tekstów jest przekonujący".

prof. dr hab. Czesław Robotycki, Instytut Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego