Książka otwiera cykl "Wykłady akademickie" w serii "Współczesna myśl humanistyczna".

"Calhoun postrzega tożsamość narodową jako w znacznej mierze konstrukcję o charakterze ideologicznym (...). Mówi o tym, że, trawestując słynne powiedzenie Marka Twaina - doniesienia o śmierci, albo raczej o schyłku epoki nacjonalizmu (pod wpływem procesu globalizacji) są mocno przesadzone, i że jest on ( nacjonalizm) nadal potężna siłą sprawczą w dzisiejszym świecie i odgrywa istotną rolę w procesie samookreślania jednostki".

Piotr Skurowski z recenzji

"Autorowi udało się zachować równowagę pomiędzy powoływaniem konkretnych przykładów historycznych nacjonalizmów a głębszą analizą o charakterze filozoficznym i socjologicznym samego zjawiska. Powstała praca zwięzła, elegancka, dobrze skonstruowana i bardzo instruktywna.(...) Stanowi ona znakomite wprowadzenie do problematyki nacjonalizmu, swoisty po niej przewodnik. (...) winna stać się lekturą obowiązkową dla studentów historii, politologii, stosunków międzynarodowych, filozofii, socjologii i kulturoznawstwa.

Andrzej Szahaj z recenzji

"Craig Calhoun biorąc stronę Benedicta Andersona znakomicie pokazuje i objaśnia, dlaczego refleksja nad narodem, nacjonalizmem i współczesnością jest dziedziną poglądów spornych. Wyznacza i uzasadnia sfery teoretycznych potyczek, ujawnia, jak bardzo są one połączone z określaniem związku lub odrębności państwa, kultury, pokrewieństwa, etniczności i narodu w zasięgu tego ostatniego i jego zróżnicowań w przestrzeni i czasie. (...) warto przemyśleć na nowo zasady sporu między primordialistami a konstruktywistami biorąc pod uwagę tożsamości kategorialne".

Joanna Kurczewska z Wprowadzenia